Sadece elma görüyorum
Temizlik yapmaya gelen ablanın ilkokul 2′ye giden oğlu Mustafa çok iyi hikaye yazıyormuş. Çocuk sevmeyen kedim “Gel” ona tıslayınca öğrendik tesadüfen.
Kullanılmamış bir defter ve sevdiğim kalemlerden birini hediye ettim. Bak, artık bu senin hikaye defterin, nereye gidersen yanında taşıyacaksın dedim. Annesi temizlik yapmaya devam ederken defteri duvara yasladı ve ayakta yazmaya başladı. Masaya ihtiyacım yok yazmak için dercesine…
İş yapmamak için yarattığımız bahaneler geldi aklıma. Yaptığımız işleri gerçekten Mustafa kadar sevmiyoruz herhalde. Şu an 20 dakikadır ayakta, Gel’in ona nasıl kızdığının hikayesini yazıyor.
Otur dedik, oturmadı…
Herhangi bir şeyi veya herhangi birini böylesine sevebilenlere selam olsun.
Ben de kalkayım artık. Arkadaşlar ve müzik beni bekler.
Posted on December 10th, 2011 at 1:15 pm by Renan Cakirerk
74 views 0